Przełom XIX i XX wieku

Karłów w końcu XIX. wieku był niedużą miejscowością otoczoną lasami o niewielkim areale gruntów rolniczych i użytkowych (por. obecnie około 200 ha).

Zgodnie z ówczesnymi tendencjami demograficznymi ilość mieszkańców stopniowo rosła, by w roku 1885 osiągnąć poziom 252 osób. W pierwszej połowie XIX. wieku mieszkańcy utrzymywali się z rolnictwa, leśnictwa, kamieniarstwa a w lecie z turystyki. 

Na początku XX. wieku przy Drodze Stu Zakrętów w połowie odcinka między skrzyżowaniem z drogą prowadzącą do Błędnych Skał (Rozdroże pod Lelkową Górą) a Przełęczą Lisią wybudowano z lewej strony niewielką zajezdną gospodę, dla wypoczynku koni i podróżnych jadących pod górę z Kudowy do Karłowa. Od nazwiska właścicieli nosiła nazwę Kräusel Bude (Gospoda Kräuselów).

Na Rozdrożu pod Lelkową Górą przed II wojną światową i krótko po wojnie istniał ośrodek - schronisko Stowarzyszenia Męskiej Młodzieży Chrześcijańskiej YMCA (Young Men's Christian Association).

W Karłowie powstawały nowe miejsca noclegowe i restauracyjne. Działał tu sklep kolonialny (sklep z towarami sprowadzanymi z krajów zamorskich m.in. z kawą, herbatą, ryżem, przyprawami korzennymi), gospoda ludowa dla miejscowych z ludowym malarstwem na ścianach, restauracja dla przyjezdnych, schronisko, piekarnia z cukiernią. 

Funkcjonowała agencja pocztowa (przetrwała aż do roku 1990), stacja benzynowa, istniało stałe połączenie autobusowe (i pocztowe) z Radkowem i okazjonalne z Kudową i Dusznikami. W latach trzydziestych XX wieku w Karłowie miał siedzibę urząd gromadzki (Gemainde Karlsberg) i urząd stanu cywilnego.