Leśnictwo i Nadleśnictwo

Leśnictwo w Karłowie utworzono dla gospodarstwa leśnego należącego do dóbr królewskich, wspomnianego po raz pierwszy w roku 1571.

W roku 1813 utworzono we wsi nadleśnictwo. Dawna siedziba nadleśnictwa istnieje w Karłowie do dziś – to najokazalszy we wsi obiekt z końca XVIII. wieku z zachowanym portalem wejściowym z roku 1807, w którym mieści się ośrodek szkoleniowy Polskiego Zakładu Ubezpieczeń i trzygwiazdkowy Hotel Karłów (2005).

W drugiej połowie XIX. wieku do nadleśnictwa w Karłowie należały lasy w Górach Stołowych a także w Górach Sowich, aż po okolice Srebrnej Góry. 

Cały ten obszar podzielono na pięć rewirów leśnych. Jeden z nich obejmował lasy Gór Stołowych graniczące z Batorowem, Karłowem, Pasterką, Wambierzycami, Wolanami i Szczytną. Dołączono do niego też obszar chroniony Darnków. Rewir leśny Karłów w latach 1887 - 1908 obejmował 1673 hektary. 

W roku 1908 oprócz siedziby nadleśnictwa istniały w Karłowie też dwie leśniczówki – Północna (Karlsberg Nord, Świt - Karłow nr 32) i Południowa (Karlsberg Süd, Spiegelberg czyli Skalniak - Karłów nr 18). W latach trzydziestych XX. wieku wybudowano następną leśniczówkę (Karłów nr 15). 

Po II wojnie światowej Nadleśnictwo przeniesiono do Szczytnej, w Karłowie pozostawiając leśnictwa. Jednym z pierwszych polskich leśniczych w Karłowie był inż. Kazimierz Klimowicz zasłużony dla gospodarki leśnej regionu po wojnie, człowiek wielkiego charakteru i serca.